(3)
دلیل قطع رابطه با کفّار پنج چیز است:
الف) مکتب شما را قبول ندارند. «کفروا بما جاءکم من الحق»
ب) رهبر و امّت را تحمّل نمی کنند. «یخرجون الرسول و ایّاکم»
ج) اگر سلطه یابند، دشمنی خود را اعمال می کنند. «ان یثقفوکم...»
د) با دست و زبان، آزارتان می دهند. «یبسطوا الیکم ایدیهم و السنتهم»
ه) می خواهند که شما از دین برگشته و مرتد شوید. «ودّوا لو تکفرون»
حضرت علی علیه السلام در نامه 53 نهج البلاغه خطاب به مالک اشتر می نویسد: «ولکن احذر کلّ الحذر من عدوّک بعد صلحه فانّ العدوّ ربّما قارب لیتغفّل» (حتّی بعد از صلح، از خدعه دشمن برحذر باش زیرا دشمن گاهی به شما نزدیک می شود تا شما را غافلگیر کند.
ص:209
1- 1357. نهج الفصاحه، حدیث 626.
2- 1358. تفسیر اطیب البیان.
3- 1359. ذیل آیه 2 سوره ممتحنه.
و در غررالحکم از آن حضرت می خوانیم: «لا تأمن عدّواً و ان شکر» از دشمن، حتّی اگر زبان به ستایش گشود در امان مباش. دشمن مانند آب است که گرچه با حرارت گرم می شود، ولی سرانجام سرد می شود. «... فانّه کالماء و ان اطیل سخانه بالنار لم یمتنع من اطفائه»(1)