مرحمتی های خدا برای همه و همه

فرمانبردارانِ من ميهمان منند

بحار الأنوار: في الحديثِ القُدسِيّ: أهلُ طاعَتي في ضِيافَتي، وأهلُ شُكرِي في زيادَتي، وأهلُ ذِكرِي في نِعمَتي، وأهلُ‏ مَعصِيَتِي لا اؤْيِسْهُم مِن رَحمَتي، إن تابُوا فَأنا حَبِيبُهُم، وإن دَعَوا فأنا مُجيبُهُم، وإن مَرِضوا فَأَنا طَبيبُهُم، اُداوِيهِم بالمِحَنِ والمَصائبِ، لِاطَهِّرَهُم مِنَ الذُّنوبِ والمَعايبِ.

بحار الأنوار: در حديث قدسى آمده است [که خداوند متعال می فرماید] : فرمانبردارانِ من ميهمان منند، و سپاسگزارانِ من، نعمتشان افزوده شود و ياد كنندگانِ من، برخوردار از نعمت منند، و نافرمانانِ خود را از رحمتم نوميد نمى‏كنم، اگر توبه كنند، من حبيب آنهايم و اگر مرا بخوانند، پاسخشان دهم و اگر بيمار شوند، من طبيبشان باشم، با رنجها و مصيبتها درمانشان كنم، تا از گناهان و عيبها پاكشان سازم.[1]

منابع:

1. بحارالأنوار: 77/ 42/ 10.