(1)
وَمَنْ یَقْتُلْ مُؤْمِناً مُّتَعَمِّداً فَجَزَآؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِداً فِیهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِ وَ لَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِیماً
و هرکس به عمد مؤمنی را بکشد پس کیفرش دوزخ است که همیشه در آن خواهد بود، و خدا بر او غضب و لعنت کرده و برای او عذابی بزرگ آماده ساخته است.
در روایات متعدّدی به بزرگی گناه قتل تصریح شده، از جمله:
1. در قیامت، قتل بی گناهان اوّلین مسأله ای است که از آن سؤال می شود.
2. یاغی ترین افراد، کسی است که انسانی را بکشد یا بزند.
3. علاوه بر گناه قتل، گناهان مقتول هم به دوش قاتل می افتد.
4. اگر اهل آسمان و زمین در قتل مؤمنی شریک شوند، همه عذاب می شوند.
5. اگر همه دنیا فنا شود، آسان تر از قتل یک بی گناه است.(2)
283. آثار ظلم(3)
خداوند در قرآن برای ظلم آثاری بیان کرده است از جمله:
1. ناکامی. «واللّه لایُفلح الظالمون»(4) خداوند توطئه های ستمگران را به جایی نمی رساند.
2. محرومیّت از الطاف الهی. «الا لَعنه اللّه علی الظالمین»(5)
3. عذاب. «الا اِنّ الظالمون فی عذاب مُقیم»(6) و نیز آیه ی مورد بحث؛ «نُذِقه عذاباً کبیرا»
4. نپذیرفتن جایگزین برای عذاب. «و لو انّ للّذین ظلموا ما فی الارض جَمیعا ومثله معه لافتَدَوا به»(7)
5. نپذیرفتن عذر. «لایَنفع الظالمین مَعذرتهم»(8) ولی بدتر از بی فایده بودن عذر، اجازه ندادن
ص:292
1- 1891. ذیل آیه 93 سوره نساء.
2- 1892. به وسائل، جلد 19، صفحه 2 به بعد، رجوع شود.
3- 1893. ذیل آیه 19 سوره فرقان.
4- 1894. توبه، 19.
5- 1895. هود، 18.
6- 1896. شوری، 45.
7- 1897. زمر، 47.
8- 1898. روم، 57.
برای عذرخواهی است. «و لایُؤذن لهم فَیَعتذِرون»(1)