الإناء - ظرف

الإناء - ظرف میزان الحکمه ، جلد 1 ، صفحه 499 - 503 

الإناء

ظرف

و لمزيد الاطّلاع راجع : وسائل الشيعة : ٢ / ١٠٨٣ «عدم جواز استعمال أواني الذهب و الفضّة» . انظر : عنوان ٢١١ «الزينة» . القلب : باب ٣٣٢٨ ، الأكل : باب ١١٤ .

٣٢٣ - نَظافَةُ الإناءِ

بهداشت ظروف

١٦٨٤- رَسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ... خَمِّرْ إناءَكَ و لَو بِعودٍ تَعرِضُه عليه و اذكر اسمَ اللّه ِ، و أَوْكِ سِقَاءَكَ و اذكر اسم اللّه .[1] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر ظرف سر پوش بنه ، حتى با چوبى كه بر سرش مى نهى و نام خدا را ببر و مشكت را با بند ببند و نام خدا را ببر .

١٦٨٥- الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : كَانَ النَبِيُّ يُعجِبهُ أنْ يَشْرَبَ في الإناءِ الشَّاميّ، و كانَ يَقولُ : هُوَ أنظفُ آنيَتِكُم .[2] امام صادق عليه السلام : پيامبر خوش مى داشت كه در ظرف شامى [آب ]بنوشد و مى فرمود : آن تميزترين ظرف هاى شماست .

٣٢٤ - آنِيَةُ الذَّهَبِ وَ الفِضَّةِ

ظروف طلا و نقره

١٦٨٦- الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : لا تأكُلْ في آنيةِ الذَّهبِ و الفِضَّةِ .[3] امام صادق عليه السلام : در ظرفهاى زرّين و سيمين غذا نخور.

١٦٨٧- الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : آنِيَةُ الذَّهبِ و الفِضَّةِ مَتاعُ الّذينَ لا يُوقِنونَ .[4] امام كاظم عليه السلام : ظروف زرّين و سيمين كالاى كسانى است كه [به خدا و معاد ]يقين ندارند.

١٦٨٨- الكافي عن ابنِ بـزيـعٍ : سألتُ أبا الحَسَنِ الرِّضا عليه السلام عن آنيةِ الذَّهبِ و الفِضَّةِ ، فَكَرِهَهُما . [5]الكافى ـ به نقل از ابن بزيع ـ : از امام رضا عليه السلام درباره ظروف طلا و نقره پرسيدم، حضرت آن دو را ناخوشايند داشت.

(انظر) وسائل الشيعة : ٢ / ١٠٨٦ باب ٦٧ . میزان الحکمه ، جلد 1 ، صفحه 503 - 511 

پی‌نوشت‌ها

[1] . سنن أبي داوود : ٣ / ٣٣٩ / ٣٧٣١ .

[2] . الكافي : ٦ / ٣٨٦ .

[3] . الكافي : ٦ / ٢٦٧ / ١ .

[4] . الكافي : ٦ / ٢٦٨ / ٧ .

[5] . الكافي : ٦ / ٢٦٧ / ٢ .

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

 

جدیدترین ها در این موضوع

 جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.
  اجمال و تفصيل قرآن و نهج البلاغهʁ)

اجمال و تفصيل قرآن و نهج البلاغه(1)

واحدي كه مبدأ كثرت است و كم متصل و منفصل را به وسيلة آن تقسيم مي‌كنند و خلاصه آن يك كه بعدش دو، سه و چهار شمرده مي‌شود كه خداوند واحد به اين معني نيست زيرا اولاً: خدا يكي است كه ثاني و ثالث ندارد؛ ثانياً: از اوصاف اين معني قلت و كمي است يعني دو و سه و چهار بيشتر از آن است و خداوند موصوف به قلت نمي‌شود زيرا تمام اوصاف كماليه در ذات باري به نحو اتمّ و اكمل موجود است. علي (عليه السّلام)در عبارت اوّل و پنجم مذكور به اين معني اشاره فرموده و چنين وحدتي را از خداوند نفي نموده است.
 مشتركات قرآن و نهج البلاغهʄ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(4)

خداوند در ذيل بسياري از آياتي كه نعمتهاي خود را شرح مي‌دهد، مي‌فرمايد:«إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ؛ (رعد/ 4) همانا در آنچه ذكر شد، نشانه‌ها و عبرتهايي براي گروه خردمندان است.»
 مشتركات قرآن و نهج البلاغهʃ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(3)

مولي الموحّدين نيز در نهج البلاغه مي‌فرمايد: «بَعَثَ رُسُلَهُ بِما خَصَّهُمْ بِهِ مِنْ وَحْيِهِ وَ جَعَلَهُمْ حُجَّةً لَهُ عَلي خَلْقِهِ لِئَلّا تَجِبَ الْحُجَُّة لَهُمْ‌ بِتَر‌كِ الْإعْذارِ إِلَيْهِمْ؛‌(خطبة 144) خداوند پيغمبرانش را با اختصاص وحي، برانگيخت و ايشان را بر مخلوقش، حجّت گردانيد تا آنها را بر خدا دستاويزي و عذري نباشد.»
 اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.

پر بازدیدترین ها

 قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

قرآن از نگاه امام علي علیه السلام

آنچه كه علي (ع) در توصيف جايگاه قرآن بيان داشته اند و تبيين و تفسيري كه از ابعاد كتاب آسماني به دست دادهاند؛ فراتر از آن است كه در اين سطور بگنجد. «تنها در نهج البلاغه آن حضرت (ع) 96 بار كلمة قرآن، كتاب الله، كتاب ربكم و امثال آن تكرار شده است»
 مشتركات قرآن و نهج البلاغهʂ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(2)

در نامه يي كه علي (علیه السلام) به قثم بن عباس بن عبدالمطلب حاكم مكه نوشته اند، مي فرمايد: «وَ لَنْ يَفُوزَ بِالْخَيْرِ اِلاّ عامِلُهُ وَ لا يُجْزي جَزاءَ الشَّرِّ اِلاّ فاعِلُهُ؛ (نامه 33) و هرگز به خير و نيكي نرسد مگر نيكوكار و هرگز كيفر بدي نبيند مگر بدكردار.»
 جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.
ادله جامعيت و جاودانگي قرآن كريم در نهج البلاغهʂ)

ادله جامعيت و جاودانگي قرآن كريم در نهج البلاغه(2)

آيت الله خويي درباره حجيت ظواهر قرآن كريم كه برخي از علماي حديث [3] بر آن اشكال وارد كرده اند، مي نويسد:«ظواهر قرآن، حجيت و مدركيت دارد و ما مي توانيم در موارد مختلف به معناي ظاهري آن تكيه كرده، آن را مستقلا مورد عمل قرار دهيم و در گفتار و نظريات و استدلالهاي خويش به آن تمسك جوييم ؛ زيرا ظواهر قرآن براي عموم مردم، حجت و مدرك است.»[4] وي سپس پنج دليل را براي اثبات اين موضوع مطرح مي كند.
 اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʂ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (2)

عرب پيش از نزول قرآن گاهي در شعر خود از اين تنوّع صورت بهره مي برد؛ امّا اغلب به دليل اسراف و تكرار، اين تنوّع آنان به ملال مي انجاميد. در نثر، چه مرسل و چه مسجّع، نيز چنين سلامت و رواني و حلاوتي كه در قرآن مشهود است، سابقه نداشت و در بهترين نثرهاي عرب عيبهايي يافت مي شد كه از سلامت و رواني تركيب آن مي كاست و امكان نداشت مثل قرآن قابل ترتيل باشند. اگر هم براي ترتيل آن پافشاري مي شد، بوي تكلّف از آن به مشام مي رسيد و از شأن كلام مي كاست.
Powered by TayaCMS