مثل عجم ها احترام نکنید !!!

مثل عجم ها احترام نکنید !!!

    رفتار ایرانیان با بزرگان خود

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ‏ لا تَفعَلوا كَما تَفعَلُ أهلُ فارِسٍ بِعُظَمائها. [1]

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رفتارى را كه پارسيان با بزرگان خود مى ‏كنند، شما نكنيد.

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ‏ لا تَقوموا كَما تَقومُ الأعاجِمُ بَعضُهُم لِبَعضٍ. [2]

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: مانند عجمها جلو پاى يكديگر بلند نشويد.

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ‏ مَن سَرَّهُ إذا رَأتهُ الرِّجالُ مُقبِلًا أن يَمثُلوا لَهُ قِياماً فَليَتبَوَّأْ بَيتاً في النّارِ. [3]

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: هر كس خوش داشته باشد كه مردم وقتى ديدند مى‏آيد، در برابرش بلند شوند، خانه‏اى در دوزخ جايگاه او باشد.

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ‏ لايُقام ‏لي، إنَّمايُقامُ للَّهِ‏ عزَّوجلَّ. [4]

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: براى من نبايد از جا بلند شد. فقط براى خداوند عزّوجلّ بايد برخاست.

    عن أبي ذَرٍّ رحمه الله: رَأيتُ سَلمانَ وبِلالًا يُقبِلانِ إلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه و آله إذ انكَبَّ سَلمانُ عَلى‏ قَدَمِ رَسولِ اللَّهِ صلى الله عليه و آله يُقَبِّلُها، فزَجَرَهُ النّبِيُّ صلى الله عليه و آله عَن ذلكَ، ثُمّ قالَ لَهُ: يا سَلمانُ، لا تَصنَعْ بي ما تَصنَعُ الأعاجِمُ بِمُلوكِها، أنا عَبدٌ مِن عَبيدِ اللَّهِ آكُلُ مِمّا يَأكُلُ العَبدُ، وأقعُدُ كَما يَقعُدُ العَبدُ. [5]

    به نقل از ابوذر رحمه الله-: سلمان و بلال را ديدم كه به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله مى‏آيند. ناگاه سلمان روى پاى رسول خدا صلى الله عليه و آله افتاد و شروع به بوسيدن آن كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله او را از اين كار باز داشت و سپس به او فرمود: اى سلمان! رفتارى را كه عجمها با شهرياران خود مى‏كنند با من نكن. من بنده‏اى از بندگان خدا هستم و مانند بنده غذا مى‏خورم و مانند بنده نشست و برخاست مى‏كنم.

    رسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله: ‏ لا تَفعَلوا كَما تَفعَلُ أهلُ فارِسٍ بِعُظَمائها. [6]

    پيامبر خدا صلى الله عليه و آله: رفتارى را كه پارسيان با بزرگان خود مى ‏كنند، شما نكنيد.

منابع:

  1. كنز العمّال: 25475.
  2. بحار الأنوار: 16/ 240.
  3. كنز العمّال: 25474.
  4. كنز العمّال: 25481.
  5. كنز العمّال: 25477.
  6. بحار الأنوار: 76/ 63/ 3.

این موضوعات را نیز بررسی کنید:

 

جدیدترین ها در این موضوع

 جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

جامعیت و جاودانگى قرآن كریم در نهج البلاغه

بسیارى از مخالفان قرآن كوشیده اند چنین شبهه افكنى كنند كه این كتاب آسمانى با دنیاى امروز كه عصر پیشرفت علوم و تكنولوژى است، متناسب نیست ؛ بلكه فقط اعجاز عصر پیامبر ختمى مرتبت صلى الله علیه وآله است و صرفا براى زمان ایشان شمولیت داشته است و اكنون همانند كتاب مقدس انجیل صرفا براى استفاده فردى قابلیت دارد.
  اجمال و تفصيل قرآن و نهج البلاغهʁ)

اجمال و تفصيل قرآن و نهج البلاغه(1)

واحدي كه مبدأ كثرت است و كم متصل و منفصل را به وسيلة آن تقسيم مي‌كنند و خلاصه آن يك كه بعدش دو، سه و چهار شمرده مي‌شود كه خداوند واحد به اين معني نيست زيرا اولاً: خدا يكي است كه ثاني و ثالث ندارد؛ ثانياً: از اوصاف اين معني قلت و كمي است يعني دو و سه و چهار بيشتر از آن است و خداوند موصوف به قلت نمي‌شود زيرا تمام اوصاف كماليه در ذات باري به نحو اتمّ و اكمل موجود است. علي (عليه السّلام)در عبارت اوّل و پنجم مذكور به اين معني اشاره فرموده و چنين وحدتي را از خداوند نفي نموده است.
 مشتركات قرآن و نهج البلاغهʄ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(4)

خداوند در ذيل بسياري از آياتي كه نعمتهاي خود را شرح مي‌دهد، مي‌فرمايد:«إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ؛ (رعد/ 4) همانا در آنچه ذكر شد، نشانه‌ها و عبرتهايي براي گروه خردمندان است.»
 مشتركات قرآن و نهج البلاغهʃ)

مشتركات قرآن و نهج البلاغه(3)

مولي الموحّدين نيز در نهج البلاغه مي‌فرمايد: «بَعَثَ رُسُلَهُ بِما خَصَّهُمْ بِهِ مِنْ وَحْيِهِ وَ جَعَلَهُمْ حُجَّةً لَهُ عَلي خَلْقِهِ لِئَلّا تَجِبَ الْحُجَُّة لَهُمْ‌ بِتَر‌كِ الْإعْذارِ إِلَيْهِمْ؛‌(خطبة 144) خداوند پيغمبرانش را با اختصاص وحي، برانگيخت و ايشان را بر مخلوقش، حجّت گردانيد تا آنها را بر خدا دستاويزي و عذري نباشد.»
 اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم ʁ)

اثرپذيري نهج البلاغه از قرآن كريم (1)

قرآن، يگانه معجزة ماندگار بشريت است كه بر زبان انسان عالم كون و مكان جاري گشت و قلبها را متحول و مجذوب خود ساخت و اعتراف دوست و دشمن را به اعجاز خود واداشت. پس از كلام وحي، تنها كلامي كه توانست مافوق كلام خلق و مادون كلام خالق قرار گيرد، كلام علي (ع) بود؛ كلامي كه اعجاب بزرگ ترين اديبان را برانگيخت و آنان را از همانند آوري عاجز و ناتوان ساخت، و اين به علّت اثرپذيري آن از وحي بود. هدف ما از اين بحث، آشنايي اجمالي با برخي از جنبه هاي اين اثرپذيري در كلام علي (ع) است و اينكه كلام او داراي چه خصوصياتي است كه ما آن را متاثّر از وحي مي دانيم.
Powered by TayaCMS