حضرت معصومه سلام الله علیها (منبر کوتاه)

بسم الله الرحمن  الرحیم

الحمد لله رب العالمین ...

اللهم کن لولیک الحجة ابن الحسن ...

عاشق آنست که یا دیده به گل وا نکند           یا به غیر ا ز گل روی تو تماشا نکند

به گدای تو اگر هر دو جهان را بخشند            رد کند ، غیر تو را از تو تمنا نکند

چشم بیمار تو بیمار کند هر کس را              جان دهد آرزوی فیض مسیحا نکند

دیدن روی تو با دادن جان شیرین است         رو نما تا که کسی روی به دنیا نکند

گر به بازار دو عالم گذرم ، دیده من              جز تماشای تو ای یوسف زهرا نکند

یابن الحسن ، یابن الحسن ...                    یاصاحب الزمان ، یا صاحب الزمان ...

تشرف:

سید جلیل آقا سید جعفر قزوینی می‌گوید :

با پدرم مرحوم آقا سید باقر قزوینی به مسجد سهله می‌رفتیم وقتی نزدیک مسجد رسیدیم به او گفتم : این حرفهایی که از مردم می‌شنوم یعنی هرکس چهار  شب چهارشنبه به مسجد سهله بیاید حضرت مهدی را می‌بیند پایه و اساسی دارد ؟

 پدرم غضبناک متوجه من شد و گفت: چرا اساسی نداشته باشد ؟ فقط به این خاطر که تو ندیده‌ای ؟ آیا هرچیزی که تو ندیده ای اصل ندارد؟ خیلی مرا سرزنش کرد طوری که از گفته خودم پشیمان شدم .

داخل مسجد شدیم هیچکس در آن جا نبود وقتی  پدرم در وسط مسجد برای خواندن دو رکعت نماز استجاره ایستاد شخصی از طرف مقام حضرت حجت متوجه او شد و از کنارش عبور کرد به او سلام کرد و با ایشان مصافحه نمود در اینجا پدرم به من توجه کرد و پرسید : این آقا کیست ؟

گفتم : آیا او حضرت مهدی است؟ فرمود: پس کیست؟ من به دنبال آن حضرت دویدم ولی احدی را نه در مسجد و نه در خارج آن ندیدم. (عبقری الحسان ص ۶۴)

روز اول ذیقعده سالروز ولادت حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) است  که انشاء الله دوستان سخنران و واعظ در هرکجای کشور که افاضه میفرمایند از این بانوی باعظمت یاد کنند.

مرحوم شیخ محمد تقی تستری در قاموس الرجال میفرماید: در میان فرزندان امام کاظم (علیه السلام) با آنهمه کثرتشان بعد از امام رضا(علیه السلام) کسی هم شأن این بانو نیست .

مدت ۲۵ سال تمام حضرت رضا (علیه السلام) تنها فرزند حضرت نجمه خاتون (علیهاالسلام) بود پس از ربع قرن انتظار سرانجام ستاره ای تابان در دامان نجمه درخشید.

نکات:

۱- کریمه اهل بیت: در رؤیای صادقه حضرت آیت الله نجفی مرعشی فرمودند : با دعا  و راز و نیاز و تلاش برای یافتن قبر مطهر حضرت زهرا (علیهاالسلام) حضرت صادق(علیه السلام) در رؤیای صادقه خطاب به من فرمودند: برتو باد به کریمه اهل بیت.

لذا در میان دانشمندان و علما و فقیهان این بانو به کریمه اهل بیت لقب گرفتند.

۲- معصومه: علت نامیدن این نام بر این بانو آنست که عصمت مادرش حضرت زهرا (سلام الله علیها) در او تجلی یافته است و بر اساس روایات این لقب از سوی حضرت رضا (علیه السلام) به این بانوی والامقام اختصاص یافته است.که مرحوم مجلسی می‌فرماید:

امام رضا (علیه السلام) فرمود: هرکس معصومه را در قم زیارت کند مانند کسی است که مرا زیارت کرده است.

۳- زیارتنامه: یکی از ویژگی‌های حضرت معصومه (سلام الله علیها) زیارتنامه آنحضرت است در عالم اسلام فقط دو بانو زیارتنامه مأثور و منقول از ائمه علیهم السلام دارند یکی حضرت فاطمه زهرا (سلام الله علیها) است و دوم حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها) است.لازم به ذکر است که این بانو سه زیارتنامه دارد یکی مشهور و دو زیارتنامه غیر مشهور.

۴- ویژگی زیارتنامه ها: در زیارتنامه مشهور بی بی به دو نسب تکیه شده است:

 یکی سلسله الهی: در این زیارتنامه مشهور به ما می‌فهماند که آنحضرت در پیوندی معنوی با سلسله‌ای الهی است او نسبت به آدم و انبیاء دیگر که در زیارتنامه نام آنها را می‌برید از حیث رسالت داری متصل است یعنی متصل به همه انبیاء الهی است

دوم: سلسله صلبی: او نسبت به انبیاء و ائمه معصومین علیهم السلام از حیث صلب نیز متصل است به تعبیری او دارنده همه خوبی‌هاست.

۵- زیارتنامه های غیر مشهور آنحضرت: اشاره به اسامی و القاب آن بی بی دارد؛ طاهره ،حمیده ، رشیده ، تقیه ، رضیه، مرضیه، صدیقه، سیده نساء محدثه ، عابده

از صفات و القابی است که در این زیارات آمده است یعنی به نوعی با مادر خود هم اسم و لقب است.

۶- مقام شفاعت: در قرآن کریم بالاترین شفاعت را به رسول اکرم اختصاص داده و به مقام محمود تعبیر شده است در میان سلسله بانوان عالم شفاعت گسترده عالم به دو بانوی عالیقدر یعنی حضرت زهرا و حضرت معصومه(علیهماالسلام) قرار داده است که پس از حضرت زهرا که شفیعه روز جزا است امام صادق (علیه السلام) فرمود:با شفاعت او (معصومه) همه شیعیان ما وارد بهشت می‌شوند.

روایت :

روزی جمعی از مردم ری در مدینه به محضر امام صادق علیه السلام رفتند و عرض کردند: ما از اهالی ری هستیم . امام صادق فرمود: آفرین به برادران ما از اهالی قم . آنها گفتند: ما از اهالی ری هستیم. امام باز همان جمله را تکرار فرمود. و این مطلب چند بار تکرار شد آنگاه فرمودند:

ان لله حرما و هو مکة ، و ان للرسول حرما و هو المدینة . و ان لأمیرالمؤمنین حرما و هو الکوفة . ان لنا حرما و هو بلدة قم.

برای خدا حرمی است و آن مکه است و برای رسول خداحرمی است و آن مدینه است و برای امیرمؤمنان حرمی است و آن کوفه است و برای ما (امامان) حرمی است و آن شهر قم است.

(بحار ، جلد ۶۰ ، صفحه ۲۱۶)