حدیث فضیلت روز عرفه

امیر مؤمنان علی(ع)درباره راز وقوف در عرفات فرمود:

"عرفات، خارج از مرز حرم است و مهمان خدا باید بیرون دروازه، آن قدرتضرع کند تا لایق ورود به حرم شود".⁽¹⁾

امام سجاد(ع) در حدیثی فرمود:

عصر روز عرفه و ظهر روز دهم که حاجیان در منا حضور دارند، خدای سبحان به فرشتگان مباهات می کند و می فرماید: "اینان بندگان من هستند که از راه های دور و نزدیک با مشکلات بسیار به اینجا آمده و بسیاری از لذت ها را بر خود حرام کرده و بر شن های بیابان های عرفات و منا خوابیده اند و این گونه با چهره های غبارآلود، در پیشگاه من اظهار ناتوانی و خواری می کنند. اینک به شما اجازه دادم تا آنان را ببینید. آنگاه فرشتگان حق به اذن خداوند بر دل ها و اسرار نهان آنها آگاه می شوند.⁽²⁾

از امام صادق(ع) سؤال شد:عرفات را چرا عرفات نامیده اند؟

حضرت فرمود: "جبرئیل، حضرت ابراهیم را روز عرفه به این مکان آورد، چون ظهر فرا رسید، جبرئیل گفت: ای ابراهیم! به گناه خود اعتراف کن و مناسکت را بیاموز! چون جبرئیل گفت اعتراف کن! این سرزمین عرفات نامیده شد".⁽³⁾

پیامبر اکرم(ص) می فرماید:

"خداوند در هیچ روزی به اندازه روز عرفه، بندگان خود را از آتش جهنم آزاد نمی کند".⁽⁴⁾

"در میان گناهان، گناهانی است که جز در عرفات بخشیده نمی شود".⁽⁵⁾

"هنگامی که مردم در عرفات وقوف می کنند و حاجت های خود را با گریه و زاری درخواست می کنند، خداوند نزد فرشتگان به این مردم افتخار می کند و به فرشتگان خطاب می کند: آیا نمی بینید که بندگان من از راه های دور و غبارآلود به سوی من آمده اند و مالشان را در راه من خرج کرده اند و بدن ها را خسته کرده اند؟ به عزت و جلالم سوگند! گناهکارانشان را به نیکوکارانشان می بخشم و آنها را از گناه پاک می کنم، مانند روزی که از مادر متولد شده اند".⁽⁶⁾

"آنگاه که در عرفات وقوف کنی، چنانچه گناهانت به تعداد شن های شنزار یا ستارگان آسمان یا قطره های باران باشد، خداوند آنها را خواهد بخشید".⁽⁷⁾

نقل است از رسول خدا(ص) پرسیدند:

چه کسی از اهل عرفات، گناهش از همه بزرگ تر است؟ حضرت فرمود: "کسی که عرفات را درک کرده باشد و گمان کند خداوند او را نیامرزیده است".⁽⁸⁾

گدایی در روز عرفه:

امام سجاد(ع) در روز عرفه صدای نیازمندی را شنید که گدایی می کرد. به او فرمود:"وای بر تو! آیا در مثل چنین روزی از غیر خدا درخواست می کنی، درحالی که در این روز برای بچه هایی که در شکم مادران هستند، امید سعادت و خوشبختی می رود".⁽⁹⁾

امام باقر(ع) فرمود:

"هیچ کس (چه نیکوکار و چه بدکار) در عرفات وقوف نمی کند، مگر اینکه خداوند دعایش را مستجاب می کند".⁽¹⁰⁾

1. اصول کافى، ج 4، ص 224.
2. همان، ج 96، ص 259.
3. همان، ج 74، ص 402.
4. جبل الرحمه، جدای از کوه های اطراف خود، در سرزمین عرفات قرار دارد. رسول اکرم(ص) برتخته سنگی از این کوه ایستاد و خطبه معروف عرفات را ایراد کرد. همچنین، سالار شهیدان امام حسین(ع) دعای بلند روز عرفه را در دامنه این کوه خواند.
5. نک: مفاتیح الجنان، اعمال روز عرفه.
6. آیت الله جوادی آملی، صهبای حج، ص 415.
7. کافى، ج 4، ص 316؛ علل الشرایع، ج 2، ص 436.
8. سنن الکبرى، ج 5، ص 192.
9. جعفریات، ج 114، ص 415.
10. تنبیه الغافلین، ص 489.