بهداشت
زناشویی
رعایت
بهداشت خانواده، از مهمترین مسائل زندگی است که در دو بخش مطرح می شود: بهداشت جسمی
و بهداشت روانی.
الف) بهداشت جسمی
1.
برطرف ساختن بوی نامطبوع
بوی
خوش بدن، در ایجاد جاذبه ی جنسی، تهییج و تشدید علاقه ی زن و مرد به یکدیگر بسیار مؤثّر
است و برعکس، بوی بد، زننده و نامطبوع، در گریزان ساختن همسران از یکدیگر و ایجاد تنفر
و سردمزاجی بسیار مؤثّر خواهد بود؛ از این رو، متخصّصان امر زناشویی هشدار داده اند
که بوی زننده ی دهان که ناشی از دندان های عفونی، لوزه های ملتهب و چرکی، یا عفونت
ریه هاست، برای هیچ کس مطبوع نیست؛ بنابراین، پیش از آمیزش، باید به این نکته توجه
داشت.
برای
برطرف ساختن بوی نامطبوع، باید دندن ها را مسواک زد و بدن را با آب گرم و صابون خوش
بو شست و شو داد، یا از عطرهای مناسب بهره گرفت.(ازدواج، مکتب انسان سازی، ج2، ص182
و 183.)
2.
خالی کردن مثانه پیش از آمیزش
از
جمله توصیه های پزشکی این است که باید، پیش از آمیزش و پس از آن، مثانه را از ادرار
خالی کرد. متخصّصان، ادرار نمودن پیش از آمیزش را برای زنان ضروری تر می دانند و معتقدند،
رعایت نکردن این امر، زمینه را برای عفونت اعضای تناسلی فراهم می سازد.(ازدواج، مکتب
انسان سازی، ج2، ص182 و 183.)
3.
آمیزش نکردن با شکم پُر
هنگام
پر بودن شکم- زمانی که معده به هضم غذا مشغول است- بخش عمده خون بدن، متوجّه دستگاه
گوارش می شود و هر یک از اعضای وابسته به این دستگاه، با صرف انرژی زیاد در تلاشند
تا با انجام وظیفه ی خود، زمینه ی هضم غذا را فراهم سازند؛ از طرفی، آلت تناسلی مرد
نیز، توسط خون برای آمیزش آماده می شود و با پر شدن رگ های خونی اطراف آن، متورّم می
گردد؛ بنابراین، اگر هنگام پر بودن معده آمیزش انجام گیرد، به علّت پر مصرف بودن دستگاه
گوارش و مشغول بودن بخشی از خون، در آلت تناسلی، دیگر اعضای بدن، دچار کم خونی می شوند
و همین امر، انسان را با خطرهایی روبه رو می سازد.
شهید
دکتر پاک نژاد، در این باره می نویسد:
«در
موقع هضم غذا، قسمت مهمی از خون، متوجّه دستگاه گوارش می شود؛ در آمیزش نیز، مقداری
از خون، به دستگاه تناسلی منتقل می گردد، در نتیجه، عضله ی قلب، با کم خونی مواجه شده
و دچار حملات قلبی می شود؛ بنابراین، باید، آمیزش، با شکم خالی انجام گیرد».(ازدواج،
مکتب انسان سازی، ج2، ص209.)
4.
ترک آمیزش، هنگام عادت ماهانه
در
هر ماه به طور معمول رحم زن، یک تخمک تولید می کند و مقارن آن، رگ های داخلی رحم، برای
تغذیه ی نطفه آماده شده و پر از خون می گردد. اگر تخمک، از لوله هایی که شیپور نامیده
می شود، عبور کرد و وارد رحم شد و به اسپرماتوزئید که در نطفه ی مرد است، برخورد کرده،
جنین انسان تشکیل می شود و خون های جمع شده در رگ های داخل رحم، صرف تغذیه آن می گردد؛
امّا، در غیر این صورت خون های موجود، بر اثر پوسته پوسته شدن مخاط رحم و شکافته شدن
جداره ی رگ های رحم، به صورت خون حیض از رحم خارج می شود.
آمیزش
جنسی، در چنین حالتی، افزون بر تنفّرآور بودن، زیان های بسیاری نیز به بار می آورد
که عقیم شدن مرد و زن، ایجاد یک محیط مناسب برای رشد میکروب، شیوع بیماری های آمیزشی،
همچون سفلیس و سوزاک و نیز التهاب اعضای تناسلی زن از آن جمله است.(تفسیر نمونه، ج2،
ص92.)
دکتر
پاک نژاد می گوید:
«مردی
که در زمان قاعدگی، با زن خود آمیزش می کند، دستگاه تناسلی مجروح زن را که مستعد پذیرش
عفونت است، مبتلا می سازد. از طرفی احتمال دارد، خود او نیز به بیماری های التهابی
آمیزشی و... دچار شود».(اولین دانشگاه و آخرین پیامبر، ج12، ص23.)
او
می گوید:
«زن،
در زمان قاعدگی عصبانی است، کم خون است و ناراحتی های دیگر دارد که قرآن، آن را در
کلمه ی «اذی» خلاصه کرده است و زن در اذیت است».(ازدواج، مکتب انسان سازی، ج2، ص171.)
تأثیر آمیزش در حال حیض
نزدیکی
کردن در حال حیض، در موجودیت نسل و جنس اثر سوء می گذارد که غیر قابل جبران است؛ چون
کروموزوم آلوده می شود و وضع ژن ها دگرگون می شود.
آمیزش،
در حال قاعدگی، دستگاه تناسلی زن را مجروح می سازد که مستعد پذیرش عفونت می شود و سبب
بیماری های التهابی می گردد.
آمیزش،
در حال حیض، موجب بی میلی به مسائل جنسی و تنفّر از عمل زناشویی و سردمزاجی و در نهایت،
انحرافات جنسی می شود.(بهداشت اسلامی، ج1، ص224.)
آمیزش،
در زمان حیض، موجب احتقان خون و افزایش خونریزی در زن می شود.(طب در قرآن، ص50؛ تفسیر
نمونه، ج2، ص92.)
5.
اعتدال در آمیزش
یکی
از نکات مهم و قابل توجّه در امر آمیزش، رعایت اعتدال است. برای حفظ سلامت و برخورداری
از عمر طبیعی، باید، به دور از افراط و تفریط، در حد نیاز و با رعایت مصلحت، غریزه
ی جنسی را ارضا کرد؛ زیرا، همان طور که بی توجّهی به این غریزه، ناملایمت های روحی
و روانی مختلف را به همراه دارد، زیاده روی یا تندروی، در ارضای آن نیز می تواند، منشأ
بیماری های مختلف و مشکلات فراوان باشد، مانند: ضعف اعصاب، فرسودگی قوا، آسیب دیدن
اجزای اصلی بدن و پیری زودرس.
پیامبر(ص)
در این باره می فرماید:
«مَن
أَرَادَ البَقَاءَ وَ لَا بَقَاءَ فَلیُبَاکِرِ الغَدَاءَ وَ لیُجَوِّدِ الحِذَاءَ
وَ لیُخَفِّفِ الرِّدَاءَ وَ لیُقِلَّ مُجَامَعَةَ النِّسَاء»(وسائل الشیعه، ج20،ص241)
«هر
کس، بخواهد، در این جهان ناپایدار، باقی بماند، باید، هر روز صبح، به قدر کافی غذا
بخورد و کفش خوب بر پا کند و لباس سبک بپوشد و کم تر با زنان بیامیزد».
بوعلی
سینا، درباره ی آمیزش جنسی می گوید:
«اَقلل
جَماعَکَ مَا استَطَعتَ فَإِنَّهُ ماءُ الحَیاةِ تُصَبُّ فِی الأَرحامِ»( گفتار فلسفی،
جوان، ج2، ص299.)
«تا
می توانی، آمیزش با زنان را کم کن، چرا که منی، آب زندگانی است که در رحم های زنان
ریخته می شود».
البته،
نمی توان، حدّی مشخّص، برای دفعات آمیزش مشخّص نمود؛ زیرا، این موضوع، به قدرت جسمی
و شرایط و مقتضیات و میل جنسی افراد بستگی دارد. صاحب نظران می گویند:
«بهترین
روش، در این باره این است که اجازه بدهیم، قدرت و میل طبیعی، تعداد مقاربت را تحت کنترل
درآورد.»
واکنش
جسمی که متعاقب مقاربت دست می دهد، بهترین راهنما خواهد بود. اگر کسی پس از مقاربت
یا روز بعد از آن احساس خستگی کرد، بهتر است، دفعات مقاربت را کم کند؛ ولی، اگر مقاربت
سبب آرامش او شد، باید، بداند که ارتباط های جنسی او زیاد نبوده است.(پاسخ به مسائل
جنسی و زناشویی، ص298.)
نکته
ی دیگر این که نباید، دفعات مقاربت فقط به میل شوهر باشد؛ بلکه، باید، با آمادگی و
عکس العمل زن نیز مطابقت داشته باشد. شوهر، به هیچ وجه نباید، هنگامی که زنش به علل
مختلف از مقاربت امتناع می ورزد، او را به این کار مجبور کند؛ بلکه باید کوشش کند،
موقعی را انتخاب کند که همسرش از این عمل لذت بیش تری می برد.
6.
ارضای جنسی
اسلام،
با محدود کردن لذّت جویی های جنسی، به محیط خانه، ضمن برآوردن خواسته های مشروع جنسی
زن و مرد، جامعه را از تنش های روحی و مفاسد اجتماعی دور می دارد؛ از این رو مسؤولیت
هایی مهمّ بر دوش زن و مرد نهاده است که مهم ترین آن ها ارضای غریزه جنسی است.
صاحب
نظران در این باره گفته اند: «مرد و زنی که به اقناع جنسی نمی رسند و همدیگر را تأمین
نمی کنند، تحت فشارهای بیش تر قرار دارند و به دردهای بیش تر گرفتارند؛ برای مثال،
زود رنج و عصبانی می شوند؛ امّا، این حالات پس از انجام آمیزش و رسیدن به اوج لذّت
جنسی پایان می پذیرد و رضایت روحی حاصل می شود».(ازدواج، مکتب انسان سازی، ج2، ص193.)
از
این رو، پیامبر گرامی اسلام(ص) آمیزش بدون عشقبازی و فراهم کردن شرایطِ مناسب بدن برای
رسیدن به اوج لذت جنسی را نکوهش کرده و می فرماید:
«لا
یَقَعُ اَحَدُکُم عَلی اَهلِهِ کَما یَقَعُ البَهِیمَةَ، لِیَکُن بَینَهُما رَسُولٌ
فَقیلَ: مَا الرَّسُولُ یا رَسُولُ اللهِ؟ فَقالَ القُبلَةُ وَ الکَلامُ»(محجه البیضاء،
ج3، ص110.)
هیچ
یک از شما، نباید، با همسر خود همانند چهارپایان آمیزش کند، بلکه، باید، واسطه ای بین
آن ها باشد. پرسیدند: واسطه چیست؟ فرمود: بوسیدن و گفت و گو (عشقبازی)
این
نکته به طور دقیق، همان چیزی است که امروزه، کارشناسان به آن توصیه کرده و بی توجّهی
به آن را بیماری دانسته اند؛ زیرا، هنگام آمیزش، آلت تناسلی زن و نیز لب های مهبل او
پر خون و متورم می شود، این پرخونی در تمام دستگاه تناسلی او وجود دارد؛ از اینرو،
اگر زن، به اوج لذّت جنسی نرسد و انزال صورت نگرید، این احتقان و تورم در دستگاه تناسلی
باقی می ماند و در اثر پرخونی، درد کمر عارض می شود؛ بنابراین، لازم است، علاوه بر
مرد، زن نیز در هر آمیزش به اوج لذّت جنسی برسد.
دکتر
پاک نژاد می نویسد:
«لذّت
بخش ترین آمیزش ها این است که مرد مقاومت کند تا اوج لذّت زن با وی همزمان شود...».(ازدواج،
مکتب انسان سازی، ج2، ص91.)
ایشان
درباره ی این که، اگر مردی، زود انزال باشد، برای رساندن زن به اوج لذّت جنسی چه باید
بکند؟ می نویسد:
«راه
صحیح این است که در متوسّط مدّت آمیزش زن و مرد که در حدود پنج تا ده دقیقه طول می
کشد، به مدّت هشت دقیقه، دخولی صورت نگیرد تا بلکه، مرد با نوازش و بازی، زن را آماده
سازد تا زمانی که دخول صورت می گیرد، زن و مرد همزمان به اوج لذّت جنسی برسند؛(همان،
ص92.) از این رو، حضرت علی(ع) می فرماید:
«إذَا
أَرَادَ أَحَدُکُم اَن یَأتِیَ زَوجَتَهُ فَلَا یُعَجِّلهَا فَإِنَّ لِلنِّسَاءِ حَوَائِج»(
وسایل الشیعه، ج20، ص118.)
«هنگامی
که یکی از شما خواست، با همسر خود بیامیزد، عجله نکند، چرا که زن ها نیازهایی دارند
که باید، برآورده شود.
نکته
دیگر این است که مرد، از انجام حرکات ناگهانی و با فشار زیاد هنگام نزدیک خودداری کند؛
رعایت این نکته از بروز بسیاری جراحات وارده به مجرای تناسلی زن جلوگیری خواهد کرد.
اگر
نکات فوق رعایت نشود، نزدیکی، برای زن دردناک خواهد بود و در خاطره او نقش خواهد بست،
به گونه ای که آمیزش، برای او ناگوار و تلخ خواهد بود.
عمل
مقاربت نباید، بی درنگ انجام شود. پیامبر(ص) فرمود:
«إذَا
جَامَعَ أَحَدُکُم فَلَا یَأتِیهِنَّ کَمَا یَأتِی الطَّیرُ لَیمِکُث وَ لیَلبَث»(وسایل
الشیعه، ج20، ص117)
هرگاه
یکی از شما خواست با همسرش همبستر گردد، نباید، مانند پرنده سریع و با شتاب آمیزش کند،
باید درنگ کند.
7.
جلوگیری نکردن از خروج منی
پس
از رسیدن به اوج لذّت جنسی، منی از جای خود حرکت کرده، با شتاب بیرون می ریزد. جلوگیری
از خروج منی، در این هنگام، برای انسان بسیار زیان آور است؛ زیرا، جلوگیری از خروج
منی، هنگام انزال، موجب بزرگی پروستات، حبس بول و سنگ مثانه می شود.(بهداشت ازدواج
از نظر اسلام، ص133.)
8.
استراحت پس از آمیزش
در
امور آمیزشی، باید، به این نکته توجّه کرد که پس از انجام عمل نزدیکی، حتّی، بدن ورزیده
ترین اشخاص به استراحت کامل نیاز دارد؛ به همین دلیل، لازم است، همیشه، پس از انجام
عمل جنسی به مدّت نیم ساعت استراحت کرد.