(8)
مقصود از حیاتی که با دعوت انبیا فراهم می آید، حیات حیوانی نیست، چون بدون دعوت انبیا نیز این نوع حیات وجود دارد، بلکه مقصود حیات فکری، عقلی ومعنوی، اخلاقی و اجتماعی و بالاخره حیات و زندگی در تمام زمینه ها می باشد. البتّه ممکن است مراد از دعوت به حیات در اینجا (به دلیل آن که آیه در کنار آیات جنگ بدر آمده است)، دعوت به جهاد باشد.
حیات انسان، در ایمان و عمل صالح است و خداوند و انبیا هم مردم را به همان دعوت کرده اند. «دعاکم لما یحییکم» اطاعت از فرامین آنان رمز رسیدن به زندگی پاک و طیّب است، چنانکه در جای دیگر می خوانیم: «مَن عمل صالحاً من ذکر أو أنثی و هو مؤمن فلنحیینّه حیاه طیّبه»(9) و طبق روایات شیعه وسنّی، یکی از مصادیق حیات طیّبه، پذیرش
ص:419
1- 2783. ذیل آیه 81 سوره نمل.
2- 2784. عنکبوت، 50.
3- 2785. جاثیه، 26.
4- 2786. یس، 70.
5- 2787. انفال، 24.
6- 2788. بقره، 179.
7- 2789. فجر، 24.
8- 2790. ذیل آیه 24 سوره انفال.
9- 2791. نحل، 97.
ندای پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله در مسأله ی ولایت علیّ بن أبی طالب علیهما السلام و اهل بیت اوست.(1)