(2)
دستیابی به اطمینان و آرامش می تواند عوامل گوناگونی داشته باشد، ولی در رأس آنها آگاهی و علم جلوه ویژه ای دارد؛
1- کسی که می داند ذرّه ی مثقالی از کارش حساب دارد، «مثقال ذره خیراً یره»(3) نسبت به تلاش و فعّالیّتش دلگرم است.
2- کسی که می داند بر اساس لطف و رحمت الهی آفریده شده، «الاّ من رحم ربّک و لذلک خلقهم»(4) امیدوار است.
3- کسی که می داند خداوند در کمین ستمگران است، «انّ ربّک لبالمرصاد»(5) آرامش دارد.
4- کسی که می داند خداوند حکیم و علیم است وهیچ موجودی را بیهوده خلق نکرده است «علیم حکیم» خوش بین است.
5 - کسی که می داند راهش روشن و آینده اش بهتر از گذشته است، «والاخره خیر وابقی»(6) قلبش مطمئن است.
6- کسی که می داند امام و رهبرش انسانی کامل، انتخاب شده از جانب خداوند و معصوم از هر لغزش و خطاست، «انی جاعلک للناس اماما»(7) آرام است.
7- کسی که می داند کارِ نیک او از ده تا هفتصد بلکه تا بی نهایت برابر پاداش دارد ولی کار زشت او یک لغزش بحساب می آید دلخوش است. «مثل الّذین ینفقون اموالهم فی سبیل اللَّه کمثل حبه انبتت سبع سنابل فی کلّ سنبله مأئه حبه»(8)
8 - کسی که می داند خداوند نیکوکاران را دوست دارد، «ان اللَّه یحب المحسنین»(9) به کار نیکش دلگرم می شود.
9- کسی که می داند کار خیرش آشکار و کار شرّش پنهان می ماند، «یا من اظهر الجمیل و ستر القبیح» شاد است.
ص:316
1- 2039. زمر، 9.
2- 2040. ذیل آیه 28 سوره رعد.
3- 2041. زلزال، 7.
4- 2042. هود، 119.
5- 2043. فجر، 14.
6- 2044. اعلی، 17.
7- 2045. بقره، 124.
8- 2046. بقره، 261.
9- 2047. بقره، 195.